Kamuoyu açıklaması :)

Yemiyor dedik, "Evet, tamam bu öğlen yedi" dedik. Eeee peki sonra? Kamuoyu merak içinde :) Hemen kısa bir bilgi verelim. O muhteşem öğlenden beri bir akşam yemeği hariç yemeklerini yedi. Oğlum düşündüğüm kadar inat değilmiş, onu öğrendim. Dört günlükmüş inadı. Peeeh! Annesi gibi olması için daha kırk fırın ekmek yemesi lazım :) Başka şeyler de öğrendim, kendime dersler de çıkardım. Mesela ben nasıl arada (arada mı?) kendimi şımartıyorsam onun da buna hakkı olduğunu... Evet, neredeyse 19 aylık olmuş oğluma hiç köfte ve patates kızartması yapmadığımı fark ettim. Patates kızartmasız çocukluk mu olur? Dışarıda yediğimiz iğrenç dondurulmuş patateslerden bir kaç tane veriyorduk da dün ilk defa öğün olarak yaptım :) Tabi yine köfteleri, aldığım kuzu etini evde kıyma yaparak ve zeytinyağ da kızartarak. Ama olsun bu da bir adımdır :)

Bir de çok zor hatta imkansız olduğunu düşünerek bile bile yanlışa devam ettiğimiz, başlamak için sürekli ertelediğimiz şeylerin o kadar da zor olmayabileceğini öğrendim. Ne gibi yanlışlar? Bu çocuk bir kere alıştı artık bir şeyler yapmazsam hayatta yemez diye düşünerek sanki bir gün yemezse ölecekmiş gibi yanlış olduğunu bile bile yesin diye çocuğun önüne laptop, kitap, oyuncak vb koyup yedirmek gibi... Sonunda her şey kontrolden çıkıyor. Aslında daha doğrusu sizden çıkan kontrol ona geçiyor :) Bir yerden başlamak lazım. Bizimki dört gün inat etti. Belki sizin ki iki gün eder belki altı ama sonunda vazgeçecektir. Daha doğduğu an meme aranan bir canlının açlıktan ölmesi mümkün değil. Unutmayın açlık içgüdüsel! O yemenin ne kadar önemli olduğunu biliyor merak etmeyin. Hem de izin verirseniz, onu çok iyi bir silah olarak kullanacak kadar iyi biliyor. Onu yapın, bunu yapın, şunu getin, ötekini kaldırın... Aklı boyundan uzun sıpanın yemek için sizi kullanmasına izin vermeyin. Daha doğrusu sizi kullanmayı ona öğretmeyin. Enin de sonunda efendi gibi oturup sizinle yiyecektir. Bazen az, bazen çok ama yiyecektir...

Onun da çıkardığı dersler var tabii :)

  • Bir kaç kez yemeği yemeyeceğim diye tabağı ittim hiç ilgilenmediler. Gözlerinin içine bakarak biraz daha ittim yine ilgilenmediler. Bu keratalar çok uyanık çıktı, işim zor!
  • Geçen şiddetle tavsiye ettiği yemeği yemeyeceğim dediğimde dudağıma değeni yediğimi çaktırmayacaktım. İşte o saniye kaybettim, orada kazanacaklarını anladılar, maça sarıldılar. Yemek konusu burada biter başka alanlar bulmam lazım :)
  • Aslında anne baba ile oturup yemek yemek kendi başına bir animasyon-eğlenceymiş, daha fazlasına gerek yokmuş :)

Pelin teyzemize sözümüz var. Fotağraf eklemeyi ihmal etmeyeceğiz. Konuyla alakasız da olsa iki artist pozumuzu onun için gönderiyoruz :)


Benim de bunu paylaşmam gerek dersen :)
Paylaş


1 Response to "Kamuoyu açıklaması :)"

  1. Pelin 22 Mayıs 2010 02:13
    Tebrikleeeerr :) Yalnız tecrube ve ilim irfan sahibi bazi kisilerin dedigine gore, bu aylardan itibaren yaklasik 2,5-3 yasina kadar cocuklar her seye hayir deme, kendi dedikleri olsun isteme donemine girerlermis... Kisiligin olusmasi donemi herhalde ... Bu her cocukta farkli siddetlerde yasanir muhakkak ama yine de 'aman dikkat' yeni 'hayir'lar gelebilir diyor, basarilarinizin devamini diliyoum :))
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...