Yaşıyoruz, Orada, Burada, Şuradayız 2 - Helika

Nerede kalmıştık :) Zaman konusunda endişeliyim o yüzden yine tatilden ama kısa bir şekilde toparlayabileceğimi düşündüğüm ve bana en sevimli gelen yerden devam ediyorum.

Müthiş buluşma Çengelköy sahilde, Havuzbaşı' ında sabah kahvaltısında gerçekleşti. Arda, Demir, Barış beş aydan sonra yeniden bir aradaydılar! Ayrı kalınan süreçte resimler, videolar, bloglar, yetmez bir de annelerin her gün yaptığı muhabbetin %90'ı onlar olsa da görmek bambaşkaydı. Büyümüş, kocaman olmuştu ikisi de. Barış küçüklüğünden beri çok hareketli bir çocuktu hala da öyle. Ama akıllanmış, bir olgunluk gelmiş hareketlerine :)) Bir de biraz poposunun üstüne oturabilir bir hale gelmiş. Arda ise hep en olgunuydu bu üçlünün hala da öyle ama onun da çenesi düşmüş :) Bir açılmış ki evlere şenlik. "Arda'cım konuşmada kopmuşsun gitmişsin" dedim. Bana " konuşmada kopmuşsun gitmişsin" dedi bacak kadar boyuyla terbiyesiz :P

uclu

Üç çocukla edebildiğimiz kadar kahvaltı ettikten sonra o sıcakta sağda solda gezmenin delilik olduğunu düşünerek akşama kadar evde oturmaya karar verdik. Evde de çocukları oyalayabilmek için döktük oyuncakları önlerine, tabi biz de oturduk başlarına. Legolardan ben gayet yaratıcılık dışı dörtgen prizmalar yaparken oğlum da almış legonun çit parçalarını bir parçaya takmaya çalışıyordu.
Biz de öyle bir parça olmadığı için değişik geldiğini, takmayı denediğini düşündüm ve yaratıcılık sınırlarını zorlayan pembe-beyaz dörtgen prizmama geri döndüm :) Bir müddet sonra hepimiz Demir'in "helika, helika!!!" sesleri ile kafamızı çevirdiğimizde yandaki resimde gördüğünüz ile karşılatık. Helika diyerek uçuruyordu helikopterini... Duygu bu tarihi not alalım diyor başka da bir şey demiyordu :) Biz olayı kendi aramızda büyüttük ama Demir çok da üzerinde durmadı sanırım bozdu helikasını bir müddet sonra :))

Sevindim çünkü oğlum üç çit parçasını bir araya getirerek pervane yapmıştı. Yaratıcılık adına gerçekten önemli bir hareket olduğunu düşünüyorum hele anasının yaptıklarından sonra :) Oğluma hep güvendim, hep gurur duydum ama itiraf ediyorum en çok göğsümün kabardığı an o andı ve not aldım Duygu'cum 17.07.2010- 20 ay 20 günlük Demir'in ilk helikopter denemesini yaptığı gün :)))


Benim de bunu paylaşmam gerek dersen :) Paylaş

3 Response to "Yaşıyoruz, Orada, Burada, Şuradayız 2 - Helika"

  1. Başak Çelik 19 Ağustos 2010 13:14
    Ağzım açık kaldı! Bravo diyorum... ve maşallah :)
  2. Minerva 19 Ağustos 2010 13:19
    Valla 3 sıpanın bir arada olması eğlenceliydi. Bir ara Demir ile Barış birbirinin tadısına baktı ise de genede eğlenceli idi. ( İlk Demir Barışın bacağından ısırdı. Oğlumda durur mu 5 dk. sonra Demirin kolunu ısırdı. İkisinde de ciddi diş izi vardı :)

    Demir'in helikopteri olayın ben hala ara ara "Anaaamm nasıl yaptı onu ya. Ben hala yapamam" diye anıyorum :)
  3. YesiM 19 Ağustos 2010 14:11
    Waauwww, agzim acik kaldi. Ne kadar gurur duysan az valla, bravo Demircigime!
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...