1. Bayram 2. Bayram...

bayram3-horz

Fotoğraflar Demir'in ilk şeker bayramından. O gün Demir, dedesi, anneannesi, dayısı, büyük teyzesi, büyük ve küçük enişteleri, teyzesi (Bak Pelin teyzesi demiyorum :)), bu kareleri çeken Polat dayısı ve tabi ki annesi ve babası ile beraber. Bir önceki gün ise babaannesini, büyük babasını, halasını, eniştesini görmüş. Bir sonraki gün büyük anneannesi, büyük dayılarını, yengelerini, kuzenlerini görecek... Bu gün ise hayatının ikinci şeker bayramının ilk günü ama babası bile yok evde, çalışıyor. Her hangi bir hafta içi gününden farkı yok. Bayramı hissedemiyoruz. Hani zaten büyüklerimizin özlediği bayramları yaşamıyorduk yıllardır. Hatta biz bile "Nerede o eski bayramlar" kıvamına gelmiştik. Ama yine de bayram gelse de yüzmeye ya da mevsimine göre kayak yapmaya gidelim de demedik hiç... Onun yerine bir araya gelmeyi seçtik hep. Bahanemiz oluyordu bayram. İyi oluyordu.

Bu sabah camdan baktım. Evimizin önünde büyük bir yol çalışması var. Bir an "Vaaay be adamlar bayram demiyor, çalışıyor" diye düşünürken buldum kendimi :) Güldüm. Sonra birden buruldu içim. Tadım kaçtı. Alışmak gerekecek. Öğreneceğiz. Hem Easter tatilinde onlar ile beraber evde ailecek yuvarlanırken iyiydi. Şimdi mi kötü oldu? Ayrıca oğlum yanımda ve sağlıklı. Nehir ve annesi Zeynep sayesinde bunun değerini aldığım her nefeste bileceğim. Söylenmeyeceğim. Şikayet etmeyeceğim. Çocukluk hastalıklarına bile sahip çıkıp, seveceğim. Söz verdim kendime ve Zeynep Hanım'a...

Hem 26 Eylül'de Türkiye'ye geliyoruz. Artık bir araya gelmek için bahanemiz bayram değil bizim gelişimiz olur değil mi?

Herkese iyi bayramlar...


Benim de bunu paylaşmam gerek dersen :) Paylaş

3 Response to "1. Bayram 2. Bayram..."

  1. Adsız 9 Eylül 2010 18:47
    Sana ve ailene de iyi bayramlar diliyorum Evrimcim.Gurbette tam 7 sene ve o 7 senede de kac bayram kactigini ben saymayi biraktim artik.Hala da alisamadim.Dun aksam, kendi kendime eski bayramlari anarken aklima bayram sabahi radyoda calan "bugun bayram, erken kalkin cocuklar" sarkisi geldi rahmetli Manco'nun da, burnumun diregi sizladi. Ne sanslisinki yaninda en sevdiklerin var, ne sanslisin ki yalniz degilsin.Sen uzakta da olsan kendi bayramini kutla Evrimcim.Demir o bayram nesesini,coskusunu hic olmazsa evde mumkun oldugunca hissedebilsin.
    Seda teyzesi o kocaman yanaklarindan opuyor onu kocaman kocaman.
    Nice guzel bayramlara.
  2. Adsız 10 Eylül 2010 01:04
    Buradan size kucak dolusu bayram tebriklerimizi gönderelim ki biraz moral olsun.Evet Evrim cim, insan tum sevdikleri ile bir arada olamıyor maalesef.Yinede bayramları coşkusuyla ,göreneğiyle yaşadığın için bunu çekirdek ailende de yaşatacağını düşünüyorum. Demir'e bayram harçlığı vermeyi unutma sakın.sevgiler hepinizi öpüyorum.
    Koca dayı &koca yenge
  3. Evrim 10 Eylül 2010 23:39
    Cok haklisin Sedacim yanimda en sevdiklerim oldugu icin cok sansliyim aslinda. Nankorluk etmemek lazim. Kanada da pek uzak ya seni boyle Avrupa taraflarina alsak :) Bizim Belcika ile ayni zamanlarda San Francisco da bir is ihtimali daha vardi. Yatti. Bizimkiler Belcika'ya kapi komsusu gibi baktilar ondan sonra. Olumu gosterip sitmaya razi ettik anlayacagin:)Cok opuyorum seni ve tekrar iyi bayramlar diliyorum :)

    Koca Yenge para ile henuz tanistirmadik kendilerini daha... Hele bir tanissin bayram harcliksiz bayram mi olur? :) Koca dayiya hormetler :))
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...