Bu Günlerde Demir

- Her akşam tüm araba filosunu(!) tek tek yan yatırıp uyutuyor. Lego parçalarını lazımlığa oturtup çiş yaptırtıyor. Boya kalemlerine mama yediriyor. Hani epeydir ayısını uyutuyordu, legolarının insan figürlerini öpüştürüyordu. Ama bu cansız nesnelere de sirayet etti. Bu bu nedir bu?

- Biz laptop başındayken atmaca gibi başımıza üşüşen Demir'e, babası bir kere Paint programını açma gafletinde bulundu. Ondan sonra Demir eserlerini digital boyuta taşıdı. Touchpad da biz sol kilik tuşuna basılı tutuyoruz, O da yine touchpad a dokunarak kendi seçtiği renklerle sanatını icra ediyor. İlk akşam yaptığını kaydettim. Buna benzer bir yığın eseri kaydedilmeden silindi :)














- Bu parmak çalışması mouse'u giderek iyi kullanmasına sebep oluyor. İstediği ikonun üstüne mouse'u getirebiliyor. Şimdilik touchpad'te klik işini beceremiyor. Ama Paint ve iTunes programlarının ikonlarını tanıyor. iTunes "naynay", Paint "pisaaa" yani siyah...

- Renklere ve sayılara merak saldı. Epeydir rakamları şekillerinden anlayıp hepsine "biiiy" diyordu son zamanlarda 1, 2 ve 3 rakamlarını tanıyor. Biiiy, itti, cüc... Ama renkler konusunda kafası çok karışık :)) En iyi ayrımını yaptığı renk çocuğa hiç yakışmayacak bir renk; Siyah ama biz ona esrarengiz bir ses tonu ile "pisaaa" diyoruz. Onun dışında genelde sallıyor sanırım :) Çoğuna "mai"(mavi) ya da "mooo"(mor) diyor.

-Eskiden bana sokulur, sırnaşırdı, göğsüme yatardı. Şimdi askerlik arkadaşı modeli boynuma elini atıp kendine doğru çekip beni göğsüne yatıyor. İlişkimiz boyut değiştirdi. Çok babacan kendileri...

* Baktım her şeyi uzun uzun yazmaya çalışınca olmuyor. Kaçanlar da unutuluyor bundan sonra arada "Bu Günlerde Demir" başlığı altında kendime kısa kısa hatırlatmalar yazmaya karar verdim. Unutulmasın, hatırlansın, gülünsün eskilere bakınca... Hem Ona hem bana :))

Benim de bunu paylaşmam gerek dersen :) Paylaş

1 Response to "Bu Günlerde Demir"

  1. Minerva 14 Eylül 2010 12:49
    Demir in özellikle soyut olarak çalıştığı siyah üzerine rekli digital çalışmasına bayıldım. sanatçı burada hayatın aslında çok sıkıcı olduğunu ama renklendirmenin mümkün olduğunu vurgulamak istemiş :P

    Yaptığı inginç şeyleri yazmak gerçekten faydalı. İnsan bir süre sonra unutuyor çünkü bunları. Okadar şirinlerki şuan insan her hareketini hatırlamak istiyor :)
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...