Evet, Nehir'e!!!!!!

Pazar sabahından beri bir başka sarılıyorum Demir'e... Bir başka bakıyorum, bir başka dokunuyorum... Önce utandım yaptığımdan. Hani bayramlarda şehitlerimiz için saygı duruşu yaparak hayatı durdururuz ya o hesap sanki Demir'e dokunmamam, bakmamam, sarılmamam, koklamamam gerekirmiş gibi hissettim Nehir'in annesine saygı için... Yapamadım. Baktıkça gözlerim doldu ve dayanamadım. Hem Nehir için hem de böyle bir illetin oğlumdan ve tüm çocuklardan uzak durması için dua ettim... Kokladıkça burnum sızladı, ciğerlerimi yaktı sanki kokusu...

Bu güne kadar yazmadım Nehir'i... Zaten beni okuyanlardan öğrendim ki yazsam kime fayda dedim... Ama hep takip ettim. Her sabah gözümü açar açmaz durumunu okudum annesinin mücadelelerini yazdığı blogundan. Ağustos'tan beri kötüye gidiyordu. Nefesimi tutarak açıyordum blogu. Bu pazar geldi acı haber. Minik Nehir dökülenlerin yerine pembe çıkacağını hayal ettiği saçlarına bu dünyada kavuşamadan gitti...

Şimdi neden yazıyorum peki? Kampanyalar yapıldı Nehir için, kermesler yapıldı, paralar toplandı. Çünkü Amerika'da tedavi görüyordu ve masrafları ağırdı. Tahminim ancak çorbada tuz olundu. Şimdi ise Ayşe Arman, "Yarım Kalan Hayatlar" serisinde işlediği Nehir için Henkel'den bu hafta gelecek 20 bin TL yi ne yapması gerektiğini soruyor okuyucularına şu cümleler ile;

" Henkel’den gelecek 20 bin lira bu hafta Nehir’in hesabına yatacaktı.
Bu kadar büyük bir acının arasında size tuhaf gelecek ama…
Sormak istedim, çünkü ben karar veremedim, bu söz konusu 20 bin lira, yine de Nehir’in hesabına mı yatırılmalı, yoksa Nehir’den hediye olarak bir başka yardıma ihtiyacı olan birine mi verilmeli…
Siz ne derseniz onu yapacağım:
EVET Nehir’e…
HAYIR ihtiyacı olan başka birine…"

Benim fikrim "giden gitti" yapamayız. Orada acıları tarif edilemez bir aile var ve çok büyük masraflar. O para Nehir içindi ve bu haftayı geçirecek gücü olsaydı para zaten hesabında olacaktı. "Ben onu yaşarsa diye veriyordum şimdi o yüzden geri alıyorum" demek olmaz. Olmamalı...

O yüzden ben Ayşe Arman'a mail atarak fikrimi belirttim. Mail adresi aarman@hurriyet.com.tr. Mailin uzun olmasına gerek yok, hatta olmamalı. Konuda sadece "Evet, Nehir'e" yazmak yeterli. Ayrıca üyelik gerektiren bir de sayfası var görüşlerinizi buradan da bildirebilirsiniz.

















Bu annenin zaten bir kanadı kırık. Şimdi tek kanat ile diğer çocuğu için uçması gerekiyor. Altından kalkamayacağı borçlar ile diğer çocuğun geleceği ile oynamayalım...


Benim de bunu paylaşmam gerek dersen :) Paylaş

2 Response to "Evet, Nehir'e!!!!!!"

  1. zko 6 Eylül 2010 14:24
    0 Response to "Evet, Nehir'e!!!!!!"
    gorunce bi fena oldum!!! oyle degil ama.... binlece mail geldi aarman@hurriyet.com'a!!! istisnasız hepsi evet nehire!!!!
    ve sizin deyisinizle kolu kanadi kirik annesine...
    lufen daha cok sarilin siz demir'e...hic kotu hissetmeyin kendinizi sarilirken, daha da cok sarılin lutfen...
  2. aslı 6 Eylül 2010 21:43
    ben de okudum arman'ın yazısını. o sorunun sorulması bile yanlıştı kanımca... elbette hepsi nehir'e. annesi, ailesi karar vermeli ne yapacaklarına. ne yapılması gerektiğine. nehir'in ışığı aydınlatacak annesinin yüreğini hep. allah tüm aileye büyük sabırlar versin.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...