Korkuuuuuuu!!!...

Demir yaklaşık bir aydır değişik bir korku çıkardı başımıza. Bana göre ortada bir şey yokken en titrek sesi ile "Aaiiiy Annnniiiii" diyerek her nerede isem bulup bana sarılıyor. İki yaş kontrolünde doktorumuz da korkuların üzerinde durduğundan başlarda çok önemsemedim. Bir de bunu oyuna da çevirdi. Yalandan korkuyor gibi yapıp bana sarılınca gülüyor. Hani gerçekten korktukları da var. Aralarındaki farkı yazarak anlatmak gerçekten zor ama bana inanın kimisi yalandan, oyun olsun diye işte... Çok belli, başarılı bir oyuncu değil çünkü :)

Bu duyguyu keşfetti ve sonuna kadar deniyor gibi gelmişti. Hani korkmayı öğrendi ama neden korkacağına karar verememiş gibi :) Başlarda önemsemememin bir sebebi de buydu sanırım. Ama dün sabaha karşı dörtte kalkıp korku ile yanımıza geldi. Eskiden de geldiği olmuştur. Ama onlar daha çok "sizinle olmak istiyorum" haliyken bu "korkuyorum size ihtiyacım var" gelişiydi. Farklıydı işte...

Eskisi gibi her hareketinin altında bir sebep aramadığımdan herhalde çok kurcalamıyordum ama artık bu korkuyu araştırmanın vaktinin geldiğini hissettim. Biraz okudum çocuklarda korku üzerine. Çocuk için yeni olan ve bilinmeyen her şey korku verirmiş. 2-3 yaş çocukları yüksek seslerden, elektrik süpürgesinin çıkardığı sesten, gök gürültüsünden korkarlarmış. Yani daha çok ses kaynaklı korkular. Ama bu anlatılanlar Demir'in korkularına hiç benzemiyor. 3-4 yaşlarında bu korkulara annenin desteğini kaybetme, yalnızlık, yangın, kaza vb. olaylardan korkma eklenirmiş. Bu yaş çocuğu için somut olayların yanı sıra hayal edilen şeyler de korku kaynağı olmaya başlarmış. Bunun nedeni çocuğun gelişmekte olan hayal gücüymüş. Bu nedenle zeki ve üstün yetenekli olan çocukların korkuları daha çok ve çeşitliymiş. Hayır Hülya, Demir'in bokunda boncuk aramıyorum :) Bunlara da benzetemedim korkularını. Aslında hiç bir şeye benzetemedim. Demir'in tek yaptığı acıklı bir sesle hummalı şekilde arayıp bana veya babasına sarılmak. Herhangi bir açıklaması yok. Yalandan ya da gerçek bir korku var ama elimizde somut bir sebep yok. Sadece bazen izlediği çizgi filmlerde adrenalin yükselten sahnelerde (sevimli animasyon bir balinanın uzak çekimden yaklaşması gibi!) benzer davranışı sergiliyor. Değiştiriyoruz, bir daha aynı sahneyi  izletmiyoruz. Bunları anlayabiliyorum. Ama ya diğerleri...

Çocukta korkunun uzamasını ve olumsuz etkilerini önlemek için korkunun nedenleri araştırılmalı ve bu nedenler ortadan kaldırılmalıdır deniyor. Yani biz baştan çuvallıyoruz. Bilmiyoruz ki! Soruyorum açıklamıyor sadece sarılıyor. Hani çok iyi açıklayabilecek kadar da çok konuşmuyor ama normalde her derdini anlatıyor bir şekilde. Ama bu konuda anlatmak için  herhangi bir şey denemiyor bile. "Aaiiiy anniiii" ve sarılmak. Bu kadar...

Var mı benzerini yaşayan ya da bir fikri olan ????

Benim de bunu paylaşmam gerek dersen :) Paylaş

6 Response to "Korkuuuuuuu!!!..."

  1. Minerva 3 Ocak 2011 10:38
    Barışda da yaklaşık 1 aydır korkular başladı. Ama somut şeylerden korkuyor. Sesler, karanlık yada bize birşey olması gibi korkular. Sakin bi sesle anlatıp sarılınca geçiyor. Ama seninkini gerçekten anlayamadım. Araştırmak lazım.
    Bazı şeyleride ortadan kaldırarak değil sadece anlatarak korkusunu yenmesini sağlaman daha doğru gibi geliyor bana. Mesela gök gürültüsünü ortadan kaldıramayacağım için ona şirin bir hikaye uydurdum ben. " Bak oğlum gök gürlüyo. Yukarıdaki komşunun oğlu oyuncağını düşürdü yere sadece o kadar." gibi. Babasını bayılma numarası yapmasından çok kokrtu mesela barış. Gece bile uyanıp ağladı "baba düştüü" iye. Onuda " oğlum baba sana şaka yaptı." dedim. bu sefer gene uyanıp "baba şaka yaptı dimi" dedi ve yattı uyudu :))
    Yani işin özü korkular gerçekten fazlalaştı. Kabus bile görüyor arada. Bu da olması gereken bir dönem. Zamanla alışacaklar.
  2. Hülyanın Tunası 3 Ocak 2011 14:57
    psikolog bi arkadaşımın çocuklar uzerine soylediği şeyleri kabaca anlatayım: 1-2 yaş arası egosantrik ve omnipotans çağıdır. çocuk herseye gucunun yettiğini vs sanır. 2 yaştan sonra ise super egosu gelişmeye başlar ve korkular başlarmış. tuna tam da 2 yaşından sonra yol-araba-tehlike vs vs gibi korkular edindi (thanks god!)TVde çizgi film kardanadamdan, ayıdan vs cok korkuyor. normal sureç bu. endişeye mahal yok yavrım
    demirin mokundaki boncukları da yirim ayrıca
  3. Evrim 3 Ocak 2011 17:19
    Duygu, Hülya,

    Bu bir dönem hatta Hülya(doktor) da bu konuda uyardı. Ben de bu yüzden çok önemsememiştim ama ortada somut bir şey olmayınca işkillendim biraz. Hani bir ses olsa, değişik bir görüntü vs. Demir iyi saatte olsunları ya da üç harflileri mi görüyo dersiniz :P

    Hülya bacım senin psikolog arkadaş buna bir yorumda bulunur mu acaba? Bir de şey dermiş "Kesin bir sebebi vardır. Senin salak arkadaşın anlayamıyordur. Bence bir daha görüşme" :))

    Babası için endişelenen hisli Barış'ı, kardan adamdan korkan Tuna balığını öperim :)
  4. Berceste 3 Ocak 2011 21:43
    Bizim bocuk asiri ses yapan herseyden korkuyor. Ama bu bebekliginden beri hep var. Ust kat komsularinin insaati kabus oldu bu yuzden bize. Agladi hep, hiii diye parmagini salladi 4 ay boyunca gariban! Gecenlerde muzik setinin sesi fazla geldi bir an actigim dakikada. Kacti koltugun arkasina saklandi, anne kapat anne kapat diye. Supurge sesinden korkuyor. Panjura carpan yagmur tanelerini soruyor. Sesle bizim derdimiz yani :)

    Soyle deneseniz, arada cagirip anne sana sarilmak istiyor, ozledi, kos gel... O zaman acaba bilinmeyen bu korku gecer mi?
  5. Hülyanın Tunası 4 Ocak 2011 15:52
    bak şimdi hatırladım. tuna aylar once ben kaşlarımı aldırıken bana birşey oluyor diye ağlardı. zamanla gide gele eline biraz kraker tutuşturarak, ordaki ablaları severek falan artık korkmaz oldu. ama sizde somut birşey de yok. çok ilginç. belki vardır. belki "i see dead people" olayı vardır :))
    tamam tamam sustum.
  6. Evrim 5 Ocak 2011 22:53
    Berceste,
    Gerçekten bol sarılan hatta vıcık vıcık olan bir anneyim ama daha da sarılayım bu dönem de bakalım :)

    Hülya,

    Ölü olan ben miyim yoksa :P aaaay ben de sustum tamam...

    Bu arada yapmasını istemediğim bir şey varsa bloga yazıcam bundan sonra. iki gündür yok bir şey :))
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...