Yeter ki Gönüller Bir olsun

Evde girdik yeni yıla... Uzun zamandır ilk defa yalnızdık. Aslında sadece fiziksel olarak. Teknoloji sağ olsun webcam ile Duygu'lar ile görüşerek girdik yeni yıla. Biraz Eurovision tadında oldu; "Merhaba Türkiye! Belçika'dan kucak dolusu sevgiler!"...

Barış ile Demir'i de görüştürdük. Barış Demir'e zürafasını, Demir de Barış'a arabasını gösterdi. Bir müddet takıldılar öyle :) Salonlarına konuk olmuş gibi hissettim. Özlemişiz! Ama yanarım yanarım Barış ile Demir'in de ekranda olduğu sahnelerden screen shot almadığıma yanarım. İşin özü aslında binlerce kilometre engel değil dostluğa yeter ki gönüller bir olsun...

Onun dışında sakin bir geceydi. Berk ile favorilerimizden oluşan sade bir sofra hazırladık. Demir sofranın hazırlanması ve yılbaşı vesilesi ile çizgi filmin dozunu biraz kaçırınca aşağıdaki görüntüler çıktı ortaya...

SECME23

Türkiye'den farklı olarak gece yarısından sonra ise epey bir süre mısır patlıyormuş gibi oturduk evde. Çoluk çombalaktan tutun belediyeye, en kalitesizinden en kalitelisine herkes havai fişek attı herhalde. Bir biz hariç...

Bizim evde balonlar, noel baba şapkaları, üfleyince uzayan düdükler yoktu. Hatta evimizde yılbaşı ağacı bile yoktu. Işıldamayan tek ev bizimkiydi herhalde. Kısacası sade ve huzurlu bir geceydi. 2011'de böyle sade ve huzurlu geçecekse vallahi bir itirazım yok benim. Hadi hayırlısı...


Benim de bunu paylaşmam gerek dersen :) Paylaş

3 Response to "Yeter ki Gönüller Bir olsun"

  1. Minerva 1 Ocak 2011 17:43
    Valla aynı manzara bizde de vardı. Ektra hazırlanan sofra hariç yeni yıla özel başka bişey yoktu. Ağaç bile yapmadık bizde. En güzel aktivite Ülsoy ailesi ile canlı bağlantı oldu :) Daha sık yapmalıyız bence bunu
  2. Deli Anne 1 Ocak 2011 18:47
    Bizde de özel bir şey yoktu yılbaşına dair.. niye bilmem çok planlar, programlar, hazırlıklar sevmediğim şeyler.. beklentim artıyor ve sonrasında oluşan hiçbirşey tatmim etmiyor, karşılamıyor beklentimi sanırım.. sakin ve huzurlu demişsin ya.. önemli olan da o değil mi.. sevgiler:)
  3. Evrim 2 Ocak 2011 00:09
    Duygu bence de! Sevdim ben bu isi. Bir daha ki sefere aynı tatlıyı yapıp birlikte servis edelim ama :)

    Deli Anne, sanırım benim için de aynı şey geçerli. Şu beklenti ve tatmin meselesi yani... Şöyle bir düşününce -çocukluğu saymazsak eğer- en büyük hayal kırıklıkları en bol hazırlıklı olanlarındaydı galiba :) Benim için de hayatta huzurun üstüne yok ama hercai karakterler için bizi mutlu eden ölüm demek olabilir :))
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...