Dönmek ve Kaldırımlar

Geniş ama eskice bir yol vardı evimizin önünde. Bisiklet yolu sadece kot farkı ile kaldırımdan ayrılıyordu, yaya geçidi çizgileri epey silinmişti, görme engelliler için olan kabartmalar  artık erimişti. Evin önünde yaklaşık dört aydır süren çalışma  sonunda bitti,  kaldırım ve yol tamamen yenilendi. Artık bisiklet yolumuz kırmızı, yaya geçidinin beyaz boyaları göz alıyor. Görme engelliler için yaya geçidinin geldiğini gösteren beyaz kabartma taşları metreler öteden  görülebiliyor  ve taze asfalt simsiyah...

Oğlumun dikkatini çekmeyi başardılar! Dün okuldan dönerken Demir hepsini tek tek sordu. Kırmızı yoldan bisikletlilerin,  gri yoldan yayaların yani bizlerin, siyah yoldan arabaların gidebileceğini anlattım. Görme engelliler için olan kabartmaları da sordu ama ben sadece yaya geçidinin geldiğini ve artık karşıya geçebileceğini  belirttiğini söyledim.  Dikkatle dinledi. Trafik akışında uygulamalı  gösterdi, söyledi.

Sonraaa... Bir yayayı bisiklet yolunda görünce soran  gözler ile bana dönerek elini kaldırdı "Ama anne bu ne?"  dedi! Annelerin en iyi yaptığı şeyi yaptım kıvırdım, " Bak, onun arabası şurada galiba. Ona binecek, o yüzden"  diye geveledim.  Bu sıpa, sinyal vermeden sollayanları görünce benim başımın etini yiyen yetmeyip beni binlerce kilometre uzaklarda yaşamaya getiren babasını bile aratacağa benziyor dedim kendi kendime

Daha sonra bizimki sızdı ve ben düşündüm. Bu çocuk burada bu düzen içinde büyüyor ve bir gün dönersek ya da döndüğümüzde ( isteyen istediğini alsın :)) ne olacak? Hadi ben zaten biliyorum bana kolay tekrar adapte olmak.  Orada doğdum, büyüdüm. Ama bisiklet yolunda yürüyeni görünce kafası karışan bu çocuğun  bisiklet yolu diye bir şey olmadığını görünce devreleri yanmayacak mı? Geçtim bisiklet yolunu, yaya geçidi hatta kaldırımın olmadığı yerleri görünce ne yapacak?

Ne yapmalı ne etmeli ya adapte olabileceği bir yaşta dönmeli ya da hep burada kalmalı...

Benim de bunu paylaşmam gerek dersen :) Paylaş


2 Response to "Dönmek ve Kaldırımlar"

  1. Zeynep 20 Nisan 2011 11:38
    Çok çabuk gelmişsin bu dönemece.. Kaldırıma, yaya geçidine adaptasyon kolay da daha derin konulardaki uçurumlar asıl kafa kurcalayan..Umarım olmaz, umarım biz çok kocaman adımlarla kapatırız o uçurumları..
  2. Evrim 20 Nisan 2011 11:48
    2,5 yaş için yaşayabileceğimiz derinlik bu ne yapalım :)) Yazmadığıma bakma ben oradan çok derinlere indim de çıkamam diye yazmadım. Gerisini okuyucuya bıraktım :P

    Aslında şimdi düşündüm de çok basit bir konuda değil ha en büyük sorunumuz insanların başka insanların yaşamına saygı göstermemesi, kurallara uymaması, buna göre bir yaşamın düzenlenmesi adına herhangi bir girişimin olmaması bence

    Bu arada dev adımlara inşalllaaah o zaman koşar adım hiç düşünmeden geliriz :))
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...