Zalim Yıllar!

Aklımda Barcelona seyahatini anlatmak hatta Demir'in çektiği fotoğraflar ile bir de Demir'in gözünden anlatmak vardı. Hatta ve hatta ondan önce kalkıp evi bir adam etmek vardı ama ben ne yaptım? Facebook'ta bir üniversite arkadaşımın fotoğrafına takılarak başlayan buhranın içine daha da dalmak için her birini hafızamda hala 22 yaşında tuttuğum tüm arkadaşlarımın profilini gezdim. Her birimizdeki değişimi gördüm, vallahi gördüm! Mezun olduğumuzdan beri geçen yılların sayısının tam tamına 13 olduğunu ve değişimin aslında normal olduğunu idrak etmek ise soğuk duş etkisi yarattı! Oysa ben üniversiteye başlayan 18'likten zerre farklı hissetmiyordum. Hani bir kaç(!) kiloyu ve ruh halindeki azıcık(!) değişimi de yıllara değil sadece oğluma bağlıyordum. Anladım ki suçu masum oğluma atmamak gerek. Sorumlu zalim yıllar...

Şöyle zihnimde bir zaman yolculuğu yapıp o yıllara döndüğümde sırf  o kitabı orada okumak istediği için Avcılar'dan kalkıp Dolmabahçe'ye giden, seke seke dönerken mis gibi kokan bir bahar dalını koparıp kitabının arasına koyan Evrim oldum bir an ve onun hissettiklerinin tazeliğini hissettim. Çantayı kapıp lise arkadaşlarının üniversite için dağıldığı şehirleri turlayan, onlarla sabahlara kadar  muhabbet eden Evrim oldum. Hatta Türkiye yetmeyip kendini İngiltere'ye atan orada bulaşık yıkamak, el ilanı dağıtmak gibi işlerle para kazanan, sonra biriktirdiği paralarla bir başına -yine çantayı sırtına vurarak- Paris'e giden Evrim oldum. Kendi çapında -ama çapını sürekli genişletmeye uğraşan- kültür sanat aktivitelerini takip etmeye, kitap fuarlarını, film festivallerini kaçırmamaya çalışan, her aktiviteden sonra iyi hisseden ama daha çok, daha çok olması gerektiğine inanan, müzik konusunda yeteneksizliğini bilmesine rağmen Avcılar'dan Taksim'e yan flüt kursuna bile taşınan aç Evrim oldum. Özetle hücrelerinden her konuda aşk ve heyecan fışkıran her hangi bir  deli-kanlı oldum.

Ve işte zerre farklı hissetmediğini sanırken aslında ne kadar farklı bir yerde olduğumu algıladım. (Olamaaaaz!....)

Bu gün, Amstardam'daki "I amsterdam" yazısında "I" harfine çıkamadığı için "m" ile yetinmek zorunda kalan ama hala bir sonraki seferde nasıl çıkabileceğinin planlarını yapabilen bir ruh haline sahip olsam da eski Evrim'den çok uzaktayım sanırım. Derhal kendimi genç hissettirecek uçan, kaçan aktivitelere girmem lazım. 
 Ya bu arada aklıma geldi. Berk'in omuzlarına çıksam çıkabilir miydim acaba? Ve Berk bunu kabul eder mi ki? Şerefsizler "a" ile arasını bu kadar açık tutmayacaklardı ki...

Benim de bunu paylaşmam gerek dersen :) Paylaş

1 Response to "Zalim Yıllar!"

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...