Uyku Kardeşim Ver Elini...

İlk günden beri Demir'in günlük rutinine önem verdim. Düzenini oturtmak için okuduğum, mantığıma yatan şeyleri uygulamaya çalıştım. Mesela doğduğu haftadan itibaren gece kavramını öğrensin diye her akşam aynı saatte yıkayıp, ışıkları azalttım. Öğleden sonra dörtten sonra asla uyutmadım ki akşam düzgün bir saatte uyusun. Belki bunlar işe yaradı belki de Demir zaten bu konuda kolay bir bebekti ama daha iki aylıkken gece kesintisiz uyumaya başladı. 6-7 aylıkken gece kalkmaları başlasa da akşam hep benzer saatlerde yattı. Yaşına kadar neredeyse hiç akşam sekizi geçmedi. Baktık uyku ihtiyacı azaldığı için akşam yatmaları gecikiyor daha 13 aylıkken gündüz uykusunu sadece bire indirdik. Gündüz uyutmak dinlenmek adına işime geleceği halde önceliğim hep gece uykusu düzeni oldu. Hatta bu neden ile üç yaşa yaklaşırken gece yatmaları geciktiği için gündüz uykusunu tamamen kestik. İşe yaradı; akşam 9-sabah 7 günde toplam 10 saat uyuyan bir çocuk oldu. 10 saat yeter mi? Yaşı için verilen alt sınır olsa da uygun...

Şimdi Türkiye'ye geldiğimizden beri gün gün raporumuzu veriyorum.

1.Gün: İki saatlik yol için hava alanından ayrıldığımızda saat akşam 8 gibiydi. Yol yorgunu da olunca uyusun evde devam eder dedik. Düşündüğümüz gibi olmadı. Uyandı. Yatış akşam 01:15! Sabah uyur, gündüz uyutmayarak düzene sokarız dedik.

2.Gün:  Sabah 7:30 da kalktı. 6 saatlik uyku! Mümkün değil akşamı edemez dedik bari erken bir saatte öğle uykusu yaptıralım da gecesi çok gecikmesin. Ne yaptıysak erken bir saatte (öğlen 12-1 gibi) uyutmak mümkün olmadı. Tabi öğleden sonra 3 gibi bayıldı ve 5'e kadar uyudu. Sonuç, gece yatış 01:30!

3.Gün: Sabah kalkış 08:00. Dayanamaz oyalamak lazım dedik. Uykusu gelebilecek saatte top havuzuna, tramboline götürdük ki bayılmasın. Akşam 7 de bayılsa razıydık.  Başardık ve gündüz uyutmadık. 6,5 saatlik uyku ile ne kadar dayanabilirdi ki! Akşam 11'e doğru koltuğun sırt kısmında yürürken kirişe kafasını çarptı. Ağlamanın ve sinir boşalmasının etkisi ile uyuduğunda saat 11'i biraz geçiyordu. Sabah uyutmaya ve düzene sokmaya karalıydım. Yeşim'in dahiyane fikri ile camları alüminyum folyo ile kapadık ki sabah karanlık olsun. Malum Belçika'dan daha erken aydınlanıyordu hava. Eğer 9'a kadar uyutmayı başarırsam günü düzene sokardık. Bütün camı kaplayıp yattım.

4. Gün: İşe yaradı! Sabah 9:15 te uyandı. Bütün günü anneannemde büyük bir kalabalığın içinde geçirdi. Bir çok kişinin mezesi oldu. Bol bol oynadı. Gündüz uyumadı. Tamam dedim anneme oldu bu iş. Akşam 8 gibi ayrıldık oradan yolda uyumasına da izin verdim. Çünkü normalde yola hiç dayanamayan ve arabadan indirince uyumaya devam eden bir çocuk. Eve geldik. Yatırdım ve devam etti!!! Bingooo!!! Fakat sevinmek için erkenmiş gece 11:30 gibi koşarak, sırıtarak pür neşe içeri geldi! Gece 01:30 du dayanamayıp yattığımda dedesinin tepesinde tavla oynayalım diye  boza pişiriyordu. Uyuyamadım tabi. Tam gece 2'ydi uyuduğunda.

5.Gün: Sabah 08 de kalktı. Ve gün devam etmekte... 

Şu an anneannesi ile pazara gitti bakalım sonumuz ne olacak. Üç yıldır çeşitli müdahaleler ile bozmadığımız düzenine uyku ihtiyacının da azalması ile müdahale etmek iyice zorlaştı. Bu tatil de böyle geçecek herhalde...


Benim de bunu paylaşmam gerek dersen :) Paylaş

3 Response to "Uyku Kardeşim Ver Elini..."

  1. nil 5 Ocak 2012 13:39
    İçim acıdı be, vurmuş kafasını kıyamam.

    Evrim canım, akışına bırak güzel arkadaşım, şimdi zaten evinizde değilsiniz, sen de tadını çıkar be ya, kendini bu konudan uzak tut, bırak uyansın, uyusun. Berk bile yan bloktaki anneme gidince düzeni değişiyor gerçi olumlu oluyor ama evinden başka yerde illa ki değişiyor tüm çocuklar.
    Aliminyum folyaya güldüm, ama süper çözüm, ya annelik yarı delilik zaten, fikir cambazı olmak:)
  2. Evrim 5 Ocak 2012 16:43
    Ya Nilim haklısın da bu doğduğundan beri düzene alıştığından mıdır nedir uyku düzeni olmadığında sapıtıyor. Bütün hayatımız işkenceye dönüyor. Ya görsen "yazık kadına çocuğunun akli dengesi bozuk" dersin :)) Bütün derdim bundan :))

    Bu arada hiç acımadım kafasına hatta anneme "her akşam 10 gibi bunun kafayı duvara mı vursak acaba?" diye bile önerdim :P
  3. kitapçı anne 10 Ocak 2012 16:27
    Çok tatlı maşallah.

    Bu düzenin havadan nem kaparca bozulmasına acaip bozuluyorum ben de. 1 hafta anneannesinde kaldıktan sonra psikopata dönen oğlumdan sonra, elimden gelse hiç evden çıkarmadan fanusta büyüteceğim çocuğu.

    Allah yardımcı olsun, inşallah eski haline hemen döner.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...